Van Oekraïne naar Nederland

Uliana was 14 toen ze naar Nederland vluchtte. Een leeftijd waarop veel jongeren bezig zijn met school, vrienden en dromen voor later. Voor haar betekende het afscheid nemen van haar thuisland, haar vrienden en alles wat vertrouwd was. “In het begin was het eigenlijk best gezellig in Nederland,” vertelt ze. “Alles was nieuw. Het was de eerste keer dat ik in het buitenland was. Ik kon al snel aan het werk in een restaurant. Met mijn nieuwe collega’s klikte het en ik had er plezier.” 

Maar na dat eerste jaar werd het wat moeilijker. De Nederlandse taal bleek een grote uitdaging. Alles kostte energie: nieuwe regels, nieuwe mensen, nieuwe gewoontes. Ze woonde eerst op een opvanglocatie voor Oekraïense vluchtelingen. “Dat vond ik niet zo leuk”, geeft ze toe. Nu woont ze in een studentenhuis in Tilburg. Ze heeft haar eigen kamer en deelt het huis met vijf huisgenoten. “Dat bevalt gelukkig heel goed. Ik heb mijn eigen plek, in een huis met vijf andere studenten.” Naast haar studie werkt ze drie dagen per week in een restaurant, meestal in het weekend.  

Studeren in twee landen 

Wat haar verhaal bijzonder maakt, is dat ze niet één, maar twee opleidingen volgt. Bij De Rooi Pannen Tilburg Vormgeving & Signmaking zit ze in leerjaar 2 van de opleiding Ruimtelijk vormgever (niveau 4). In Oekraïne studeert ze management aan de universiteit, ook in het tweede jaar. “Dat combineren is best een uitdaging”, geeft ze eerlijk toe. “Twee keer per jaar heb ik examens in Oekraïne. Ik studeer online. Na mijn schooluren op De Rooi Pannen maak ik thuis opdrachten voor de universiteit.” 

Waarom ze dat doet? Haar antwoord is simpel en sterk tegelijk. “Ik weet niet wat mijn toekomst brengt of wat er morgen gebeurt. Het is fijn om verschillende opties te hebben. Als ik ooit terug kan of moet naar Oekraïne, heb ik daar ook een diploma. Dat is prettig om achter de hand te hebben.” 

Maar ze benadrukt ook: het is geen studie die ze volgt omdat het moet. “Ik vind het écht leuk! Naast mijn creatieve opleiding op De Rooi Pannen spreken management en marketing mij ook aan. Ik werk in restaurants, dus ik zie daar een beetje hoe management werkt. Ik vind het interessant om met mensen te communiceren en te zien wat er kan ontstaan.” 

Creatief én zakelijk 

Toch koos ze in Nederland voor een creatieve richting. Als kind was ze al graag bezig met maken en ontwerpen. “Interieur en retail vind ik heel leuk. En digitaal werken, bijvoorbeeld in Photoshop spreekt mij ook aan.” 

Ze vertelt enthousiast over een project van vorig jaar. Voor een fictieve retailopdracht voor Rituals moest ze meubels kiezen en de winkelruimte ontwerp. Alles werkte ze uit in het ontwerpprogramma SketchUp. “Dat vond ik echt tof. Bij De Rooi Pannen werken we veel met onze handen. Op de universiteit in Oekraïne is het meer theorie en lezen. Die combinatie maakt het voor mij interessant.” 

Ook de sfeer op De Rooi Pannen helpt haar dit drukke leven vol te houden. “De docenten zijn leuk. Mijn mentoren helpen mij veel. Als ik vragen heb of als ik vastloop met de Nederlandse taal, kan ik altijd bij hen terecht.” Ze voelt zich begrepen. Op de opleiding zitten meer studenten uit Oekraïne. “Dat is fijn. Maar ik kan gelukkig ook goed communiceren met Nederlandse studenten.” 

Dromen voor later 

Als je haar vraagt naar haar toekomst, denkt ze even na. “Ik weet nog niet precies wat ik wil.” Misschien iets met interieur. Misschien een combinatie van creatief werk en management. Wat ze wél weet: ze wil blijven leren. Blijven groeien. Zichzelf ontwikkelen. Haar week is vol: school, online colleges, werken in het restaurant, studeren in de avonduren. Toch concludeert ze: “Ik doe het allemaal omdat ik het zelf wil.” Tussen twee werelden bouwt Uliana aan haar eigen toekomst. Met creativiteit in haar hoofd en doorzettingsvermogen in haar hart.