Van Hilvarenbeek naar de Amsterdamse modewereld

“Eigenlijk wist ik het altijd al”, begint Veerle. “Ik wilde de mode in. Niet zo gek, als je opgroeit tussen de schoenendozen. Mijn opa had een schoenenwinkel, die mijn vader later van hem overnam. Mode werd me thuis met de paplepel ingegoten.” Toch koos ze niet voor ontwerpen of kleding maken. “Ik twijfelde tussen een opleiding in grafisch vormgeving en mode. Maar ik wist één ding al wel: ik was vooral nieuwsgierig naar de businesskant. Ik wilde snappen hoe een merk werkt. Hoe je het runt.” Dat bracht haar naar De Rooi Pannen Tilburg Handel & Ondernemen. 

Leren door te doen 

Haar tijd op De Rooi Pannen noemt ze zonder aarzelen ‘superleuk’. Maar belangrijker nog: ‘vormend’. “Wat mij vooral is bijgebleven, is hoe praktisch het allemaal was. Je leert op De Rooi Pannen echt hoe een bedrijf werkt. Dat was voor mij het grote verschil met het hbo, dat ik daarna heb gedaan.” Achteraf is ze blij dat ze eerst mbo deed en daarna pas doorstroomde. “Op het hbo zag ik dat veel studenten de praktijkervaring misten. Ik had die basis al en stond daarom voor mijn gevoel voor.” 

Die praktijklessen op De Rooi Pannen waren soms buiten haar comfortzone. Letterlijk. “We kregen verkooptraining. Dan stonden we in een winkelcentrum en moesten we mensen aanspreken.” Ze lacht: “Ik vond dat verschrikkelijk. Maar ik heb er achteraf gezien zó veel van geleerd. Juist dat moment – spanning, ongemak en tóch doen – blijkt nu goud waard.” 

De kracht van een docent 

Sommige momenten bepalen je route in het leven of tijdens een studie. Voor Veerle was dat op De Rooi Pannen een docent marketing: meneer Korsten. “Via hem kreeg ik mijn stage bij Björn Borg. Dat was mijn eerste stap in het echte werkveld. Daar heb ik zoveel geleerd over het vak én over mezelf.” Ook een docent logistiek en supply chain maakte indruk op haar. “Wat ik van hem leerde, gebruik ik nog elke dag. Op het hbo kwam supply chain gek genoeg minder terug in de lesstof. Maar in mijn werk is het nu juist de kern. Daarom ben ik extra blij dat ik dit op De Rooi Pannen wel heb gehad.” 

Dat ze nog naar het hbo wilde, wist Veerle al langere tijd. “Ik wilde graag manager worden in een winkel, zodat je breed kunt meedenken. Daarvoor was een hbo-diploma nodig.” Ze koos bewust voor TMO Fashion Business School, specifiek gericht op mode, met een sterk netwerk. “Je bouwt daar meteen aan je toekomst.” 

Van schoenen naar data 

Na haar studie startte ze bij BRONX Fashion. Ze bleef er ruim zes jaar. “Ik dacht altijd dat ik in de schoenenwereld zou blijven, maar de markt verandert. Grote ketens als Zara gaan steeds meer schoenen aanbieden. Het middensegment krijgt het daardoor lastig.” Toen kwam Dstrezzed op haar pad, een kledingmerk voor heren. “Ik kende het merk eerlijk gezegd niet heel goed, maar toen ik binnenstapte voelde het meteen vertrouwd. Het is een familiebedrijf, de oprichters zijn nog altijd betrokken. Het voelt echt als Brabantse gemoedelijkheid, ook al is het in Amsterdam .” 

Inmiddels werkt Veerle met veel plezier als operations manager bij Dstrezzed. “Die titel klinkt breed, en dat is het ook”, legt ze uit. “Ik kijk naar de hele supply chain. Van design tot eindconsument: hoe stroomt een product door het bedrijf? Waar kan het efficiënter? Welke systemen gebruiken we? Hoe zijn teams opgebouwd?” 

Ze vertaalt bedrijfsdoelen naar dagelijkse doelen en zorgt dat creatieve teams kunnen doen waar zij goed in zijn. “Ik zit zelf niet in de creatieve rol, maar ik zorg dat zij hun werk goed kunnen doen, zonder zich druk te maken over logistiek of financiën. Dat faciliteren voor een ander vind ik mooi.” 

En nee, werken in de modewereld is lang niet zo glamoureus als mensen denken. “Als ik mensen vertel dat ik in de mode werk, denken ze dat ik de hele dag aan het ontwerpen ben of campagnes bedenk. Maar ik zit veel in systemen, in data of met vervoerders aan tafel. De realiteit is minder glamoureus, maar wél ontzettend leuk.” 

Hard werken en leren begrenzen 

Wat haar sinds haar tijd op De Rooi Pannen het meest heeft gevormd? “Mijn huidige rol, omdat ik betrokken ben bij alle afdelingen. Ik zie álles van het bedrijf. En ik zie dat mijn ideeën effect hebben. Dat motiveert.” In haar beginjaren werkte ze keihard. “Daar leer je veel van. Maar ik heb ook geleerd dat je dat tempo niet altijd kunt volhouden.” Een belangrijke les voor Veerle was dan ook: grenzen aangeven. “Als je te lang te hard gaat en niets zegt, stapelt frustratie zich op. Dat heb ik moeten leren.” 

Eerlijkheid als kompas 

Welke eigenschappen brachten haar waar ze nu staat? “Ik ben eerlijk en direct. Als ik iets niet weet, zeg ik dat. Maar ik zoek het wel uit. Ik blijf nieuwsgierig. En ik geef niet snel op.” Die nieuwsgierigheid ziet ze ook graag bij stagiairs binnen het bedrijf. “Stage lopen is zó belangrijk. Daar begint jouw carrière. Aan studenten die de modewereld in willen, adviseer ik ook altijd een bijbaan in een kledingwinkel. Dat helpt echt. Het staat goed op je cv, maar belangrijker: je leert hoe de winkelvloer werkt.”  

Ze merkt wel verschil met de nieuwe generatie stagiairs, die in haar ogen anders keuzes maken. “De nieuwe generatie wil weten met welk doel ze iets doen. Je kunt zeggen dat ze soms lastiger te motiveren zijn, maar als ze plezier hebben in hun werk zijn ze hele waardevolle krachten en lopen ze hard. Als werkgever moet je daarin aan de voorkant kritischer zijn: welke drive zie je bij de toekomstige stagiair? Daarom selecteren wij stagiairs echt op hun motivatie.” 

Hoe ze haar toekomst ziet? Ze denkt na: “Ik zit hier pas net, dus ik blijf hier voorlopig nog wel even. Maar ik wil groeien in deze rol. Meer ervaring opbouwen. Misschien ga ik ooit COO worden bij een groter bedrijf. Al heeft een kleiner bedrijf ook iets moois, juist het persoonlijke is ook waar ik blij van word.” Ze lacht: “Laten we elkaar over vijf jaar nog eens spreken.” Haar advies aan de nieuwe generatie studenten: “Durf te kiezen voor de dingen die jij leuk vindt. En stap uit je comfortzone. Blijf nieuwsgierig, dan kom je ver.”